top of page
foto 5.jpg

 Ann Bonneux

Mijn naam is Ann Bonneux, 48 jaar en ik ben in eerste instantie zoveel mogelijk mezelf, daarnaast partner van Bart, mama van 3 pubers Amber, Rowan en Emma, dochter van Paul en Daniëlle en zus van Ingrid, vriendin van vele lieve mensen rondom me en steeds geboeid door (nieuwe) ontmoetingen.

​

Het begeleiden van mensen die geconfronteerd worden met verlies kent uiteraard zijn oorsprong in mijn eigen verliesverhaal. Het verdriet dat zich aandiende in mijn leven, kende echter ook een verlangen. Een verlangen om uit te zoeken wat er gebeurde, waarom ik zo overspoeld werd, waarom ik niet wist wat ik moest doen om met die verlies-en rouwgevoelens om te gaan. Een verlangen om uit te zoeken wat het verlies me te brengen had.

Heel dankbaar ben ik voor dat vonkje, dat ik ondanks alle pijn kon voelen. Het is mijn motor geweest voor een proces van vallen en opstaan, van weten en niet weten, van pijn en gemis, maar ook van dankbaarheid en verbondenheid.

Misschien is hetzelfde vonkje wel verantwoordelijk voor mijn verlangen om er ook voor anderen te zijn als ze geconfronteerd worden met verlies.

​

Ik liep mijn (zoek)tocht niet alleen, na mijn basisopleiding in Rouw-en verliesbegeleiding te Nijmegen bij Land van Rouw, bleef ik kennis opdoen, mezelf in vraag stellen en begeleiding krijgen bij onder andere Riet Fiddelaers - Expertisecentrum Omgaan met Verlies - Heeze (NL), Martine Huurman - Beleving in Beeld - Balgoij (NL), Margriet Wentink - Interact -Tiel (NL). Ook nam ik deel aan de opleiding tot Doula (Vlaamse Federatie voor Doula's) , volgde ik verdiepingsdagen bij de bovenstaande organisaties en daarnaast ook bij Anna Verwaal en Gwen Timmer.

 

Na jarenlang begeleiden van kinderen en volwassenen in hun rouwproces mocht er ook een nieuwe vorm van begeleiden in afscheid ontstaan. Al jaren droomde ik van een huis, een plek waar afscheid nemen vorm kon krijgen in afstemming met de noden en wensen van gezinnen. Het idee, ontstaan 10 jaar geleden bij het overlijden van mijn zus en haar partner, kreeg in realiteit vorm te Lummen. Ons afscheidshuis is een warme plek waar we gezinnen ondersteunen bij verlies, bij afscheid nemen, we zijn er in de tussentijd (de tijd tussen overlijden en crematie en/of uitvaart), omdat afscheid nemen nabijheid en gedragenheid vraagt. Omdat we geloven in zelf, maar niet alleen.

​

Ik ben blij voor je dat je de weg naar hier gevonden hebt.

Ik maak graag ruimte om er voor je te zijn,

om naast je te blijven staan als blijven bijna onmogelijk is,

om naast je te lopen als stilstaan te eng is,

om samen te vertragen en even te gaan zitten terwijl je je adem weer vindt.

 

Met mijn hart open ontmoet ik je graag.​

 Ann
bottom of page